زنگ مکانیکی کنترل شده توسط یک استوانه چرخان

مدت ها قبل از ضبط صدا ، موسیقی ضبط می شد - ابتدا توسط نت موسیقی نوشته شده ، سپس همچنین توسط دستگاه های مکانیکی (به عنوان مثال ، جعبه های موسیقی بادی ، که در آن مکانیزمی یک اسپیندل را می چرخاند ، که ریزه های فلزی را برمی دارد ، بنابراین ملودی را تولید می کند). بازتولید خودکار موسیقی تا قرن 9 آغاز می شود ، زمانی که برادران بانو موسو اولین ساز موسیقی مکانیکی شناخته شده را اختراع کردند ، در این مورد ، ارگ آبی (با آب) که استوانه های قابل تعویض را بازی می کرد. به گفته چارلز بی فاولر ، این "... سیلندر با پین های برجسته روی سطح دستگاه اصلی تولید و تولید مثل موسیقی به صورت مکانیکی تا نیمه دوم قرن نوزدهم باقی مانده است." برادران Banū Mūsā همچنین یک دستگاه پخش فلوت اتوماتیک را اختراع کردند که به نظر می رسد اولین دستگاه قابل برنامه ریزی بوده است.

سایت بازی انفجار

منبت کاری شده در نمازخانه راسلین از دهه 1560 ممکن است نمایانگر تلاش اولیه برای ضبط الگوهای Chladni تولید شده توسط صدا در نمایش سنگ باشد ، اگرچه این نظریه به طور قطعی اثبات نشده است. [3] [4]

در قرن 14 میلادی ، یک زنگ زنگ مکانیکی کنترل شده توسط یک استوانه چرخان در فلاندرز معرفی شد. [نیاز به منبع] طرح های مشابه در اندام های بشکه (قرن 15) ، ساعت های موسیقی (1598) ، پیانوهای بشکه (1805) و جعبه های موسیقی ظاهر شد. (حدود 1800) جعبه موسیقی نوعی ساز موسیقی اتوماتیک است که با استفاده از مجموعه ای از پین ها که روی سیلندر یا دیسک چرخان قرار داده می شود تا بتواند دندانهای تنظیم شده (یا لاملا) یک شانه فولادی را کند ، صداهایی تولید می کند.

ارگان Fairground که در سال 1892 ساخته شد ، از سیستمی از کتابهای مقوایی منگنه دار تاشو استفاده می کند. پیانو نوازنده ، اولین بار در سال 1876 به نمایش درآمد ، از یک طومار کاغذی مشت خورده استفاده می کرد که می توانست یک قطعه موسیقی طولانی را در خود ذخیره کند. پیچیده ترین رول های پیانو "دست ساز" بود ، به این معنی که آنها کپی از رول اصلی بودند که روی یک پیانوی خاص ایجاد شده بود ، که به عنوان یک مجری زنده آهنگ را سوراخ می کرد در استاد. بنابراین ، این رول ضبط شده ای از عملکرد واقعی یک فرد را نشان می داد ، نه فقط روش رایج تری برای مشت زدن به رول اصلی از طریق رونویسی صفحه موسیقی. این فناوری برای ضبط اجرای زنده روی رول پیانو تا سال 1904 توسعه نیافته بود. رول های پیانو از سال 1896 تا 2008 در تولید انبوه مداوم بودند. [5] [6] یک پرونده حق چاپ در دیوان عالی ایالات متحده 1908 خاطر نشان کرد که فقط در سال 1902 بین 70،000 تا 75،000 پیانوی نوازنده تولید شده و بین 1،000،000 تا 1،500،000 رول پیانو تولید شده است